Zielblenderij

Zielblenderij aka boosmakerij. Je blendt mijn ziel.

Het onnodig vernietigen van apparaten.

Smashing the new iPhone.
Will this laptop blend?
Crash testing the new amazing tablet.

We zijn klaarblijkelijk als maatschappij op een punt waarbij mensen voor de lol apparaten kapotsmijten, voor zeer tijdelijke internetkarma. Iedere keer als ik het zie deukt niet alleen het apparaat, maar ook een stukje van mijn ziel. De rages om het hebben van het nieuwste van het nieuwste zijn al vrij nodeloos, de subgroep die zo'n apparaat koopt en het dan meteen stuksmijt als soort machtsvertoon van “kijk wat ik me kan veroorloven” acht ik al helemaal kansloos.

Soms denk ik zelfs: moeten we in opstand komen en zo iemand zelf in de blender stoppen? Het is in wezen niet anders: we weten allemaal namelijk dat het niet zal blenderen en kapotgaat. Er komt heus geen nieuwsgierigheid meer bij kijken; een apparaat wordt een hoopje stof, net als zijzelf uiteindelijk.

Ik word opgepakt en veroordeeld voor moord; ethisch onverantwoord. Maar wij toleren wel de mongolen die apparaten slopen voor de lol, terwijl dat de aarde sloopt; massamoord. Dat je de impact van de productie toevallig niet ziet en afkoopt met bloedgeld van je vorige smijtsessie, wil niet zeggen dat dat er niet is. Spullen ontstaan niet zomaar.

“Maar het is toch grappig?” Nee dat is het dus niet. Je zal me verbitterd noemen, maar we moeten echt razendsnel af van deze impactgevoelige grappigheid, willen we fatsoenlijk overleven op de lange termijn. Er zijn betere grappige dingen.